geçen gün, gerçekten dünya benimle uyanıp benimle uykuya daldığı için, işte böyle kendime dönük ve hafiften tatlı bir hüzün içerisinde sebze çorbamı karıştırıyordum. dışarıdan seçimleri kutlama sesleri geliyordu, arabalar kornalar çalıyor, neredeyse semtin yüzde ellisi coşkulu kutlamalar yapıyordu diğerlerine nispet yaparcasına. bense düşündüm de yarın bu sevinçlerini unutacaklar, öbür gün daha birçok şeyi unutacaklar, ertesi gün, her şeyi unutacaklar, marc aurele'in dediği gibi sadece ve sadece şimdileri kalacak ellerinde, başka bir şeyleri olmayacak aslında. dediğimde haklı çıktım çünkü gerçekten ondan sonra kimse kutlama yapmak için dışarı çıkmadı, artık bu da geçmişti, bunu da unutmuşlardı biraz. sadece chplilere kendilerini savunan konuşmalar yaptılar biraz, o kadar, geçmişleri bu kadar kaldı. diğerleri de öfkelerini unuttular. yaşam hepsi için yavaş yavaş devam etti. bence hepsi için yavaş çünkü benim için yavaştı, ocağın başında sebze çorbamı karıştırıyordum. sadece kilo vermek için pişiriyordum. midem sulu sebzeyle dolsun, başka bir şey yemeyeyim diye. evde sebze olarak sadece domates, kuru soğan, taze soğan, sarmısak, patlıcan kalmıştı, patlıcanı değil ama diğer sebzeleri küçük bir tencereye koydum üstüne su koydum, içine nane, kekik, karabiber, tuz attım. sonra kaynadı çorbam. elektronik çırpma makinesiyle bütün sebzeleri püre haline getirdim. fakat çok sulu oldu. burada annem devreye girdi ve çorba koyulaşsın bir şeye benzesin diye içine bir avuç bulgur attı. bu arada evet, tabi ki şimdiyi yaşıyorum ama geçmişte aldığım kilolarla.

bu sabah da evime şeker kız candye benzeyen bir kız geldi, gelir gelmez gitti uyudu üç dört saat, ben bu arada yürüdüm, bacak inceltme hareketleri yaptım, duş aldım, evi topladım, gittim ona kahvaltı hazırladım, çay demledim, masaya helva bile koydum, çeşitli peynirler, üstüne zeytinyağı dökülmüş domates koydum masaya, o da uyanınca bana "ne kadar iyisin, ne kadar şekersin, bana kahvaltı hazırlamışsın" dedi. kahvaltımızı yapıp kriek de içtik, çikolata yedik, ben ona dans ettim, albümlere baktık, sonra o gitti. benim için bu kadar gacemellik yeterdi, gidip uyudum, o ne kadar uyumaymış öyle, kaç saat uyudum. uyandım ve bu satırları yazıyorum.