içten içe hala biraz çaresiz ve biraz saskin oldugunuzu farketmeniz çok kisa surer ve bu hissin ustesinden hemencecik gelebilirsiniz, tabi kesinlikle, ama bu his zaman zaman su yuzune çikarsa ve artik biraz farkettiyseniz korkuyla karisik soyle dersiniz: ne isim var benim burda? ediz mi olacagim yoksa?

istanbul'da yasamis biri olarak kadikoy buyuklugundeki mons'ta çaresiz ve saskin olacak degilim tabi, ya da hatice teyze ile komsuluk yaptiktan sonra monique teyzenin karsisinda dut yemis bulbule de donmedim, yine de au niveau des emotions, ah pardon, duygusal anlamda hala bazi geceler anneyle uyuma istegi gibi sorunlar çikiyor karsima. burda 2 haftadir yetiskin gibi davraniyorum, herkese karsi, 2 hafta evini ozlemek için erken biliyorum, ama sonrasini dusununce insan korkuyla karisik bir seyler hissediyor, bu his ayni ilk gunku telefon konusmasindan sonra telefonu kapatirken hissettigim sey gibi.