haftasonu baslayan midemdeki sikisma bu pazartesi sirtima geçti ve dayanilmaz bir hal aldi. her nefes alisimda genisleyen akcigerlerim bir igne batmasiyla aciyor gibiydi. akcigerlerimde bir sorun oldugunu dusundum. hayalimde akcigerde toplanmis ve bir akne halini almis cerrahat ya da mosmor olmus bir kan pihtisi canlaniyordu. bu mide yanmasini tukuruk sivisiyla açiklamaya benziyor. zavalli hasta halimle aynada gobegime bakiyor ve govdemin ayni hasta bir insaninki gibi kuçuk ve zarif oldugunu dusunuyordum, ki aslinda hiç de oyle degildir. ezgi trak ve zeynep bu konuda bana biraz kizginlar, geçen hafta sonu bana kendimi, gereksiz bir sekilde içten içe begendimi soylediler. bense bunun çok hos bir sey oldugunu dusunuyorum, narsizm sanki sadece guzel ve zarif insanlara ozgu bir ozellikmis gibi geliyor. narsist olunca guzellik artarmis gibi. melissa p. nin kitabini da sevmemim nedeni buydu. yumusak boynundan ve guzel omuzlarindan bahsetmesi ve kullandigi dil çok hosuma gitmisti. edebi degeri var mi tartisilir tabi. yani gelecek kusaklari herhalde melissa p.nin yumusak boynu veya guzel omuzlari veya kalin dudaklari ilgilendirmez. gelecek kusaklari tabi benim akcigerimle ilgili korkularim da ilgilendirmez. aslinda ara sira gelecek kusaklari ilgilendirecek seyler yazasim geliyor. ama o zaman bu kadar kendine odaklanmis (self centered) olmuyorum. daha çok gozlemci ve sakin oluyorum, ideal insan. ideal insan ruh halimi takinmayali çok oldu.

bu sabah da sirtim için doktora gittim. sirtimi usutmusum, yorgansiz yattigim için. sinirler için B vitamini verdi. dedim ya, yetersiz beslenmekten. gozlerimin alti da çokmustur belki, kim bilir. ah bir de ishal olsam, nasil mutlu olurum. hasta. hasta çocuk. kuçuk hastalikli ve sari benizli, bilekleri hastaliktan incelmis, govdesi usumus çunku hep atletsiz geziyor.

boyle deseler nasil sevinirsin degil mi salak?