ben herhalde erken doğmuşum çünkü şu "emo" denen akım bana pek bir uyuyor. bugün çok sinirliydim, sebebi de şu: zeki'yi öptüğümde burnu tıkalıydı ve bu beni sinir etti. neden bilmiyorum ama hala hatırladıkça sinirlerim tepeme çıkıyor. oysa ki sümüklünün önde gideni asıl benim. üstelik bugün yumuşak bakışlı mavi gözleriyle, aldırşsız gülümsemesiyle, özensiz giyimiyle, sarı bıyıklarıyla, baharatlı kokusuyla yakışıklı da bulmuştum onu. yakışıklı buldum bulmasına da burnunun tıkalı olması moralimi bozdu.

üstelik kendimi pespaye buluyordum ve konuşacak laf da bulamıyordum. böyle olunca içimden sürekli şunu diyordum: "allahım inşallah ne suratsız kız deyip de beni terk etmez." öte yandan burnu tıkalı diye o kadar sinirlenmiştim ki az kalsın "buraya kadar. bitti. nedenini sorma." diyecektim.

sonra birden tüm bu nedensiz hisler geçti, dönüş yolunda birden ona içim kaynadı, durdurup boynuna sarıldım. arabalar vızır vızır yanımızdan geçiyordu, ben pişmandım, emo klubüne kaydolmayı planlıyordum.