Perşembe, Şubat 18, 2010

iğrendiğim yaşıtlarım


yaşıtlarımdan yalnızca zeki'yi beğeniyorum. gerisini beğenmek mi? aman allah korusun. yaşıtlarımdan öyle bir soğudum ki, allah kimsenin başına böyle bir tiksinme vermesin. ve hey sen, bu satırları okuyan. yaşıtımsan ve zeki b. değilsen seni de sevmiyorum. ama hiç tanışmadık??? olsun. tanısam da sevmem. tamam mı? işte beni böyle soğuttu kendinden yaşıtlarım. yaşlarından büyük laflar ederek soğuttu beni adiler. ıyyyk. ne kadar iğrenç insanlar. hey yaşıtlarım, ne kadar sevmediğimi bilseniz sizi. üniversiteleri, işyerlerini, barları, aptal aptal dolduruyorsunuz ya, kusasım geliyor. istiklal caddesinde, bağdat caddesinde salına salına geziyorsunuz ya, kıçınıza bir tane vurasım geliyor. hele internette kendinize sayfa açmıyor musunuz, edebi şeyler karalayıp moda blogları yapmıyor musunuz, ne kadar komik ve salak göründüğünüzü tarif edemem, o derece. evet, zeki b. hariç, kendim de dahil, hiçbir yaşıtıma değmez. zeki b. ise saflığın, güzelliğin yeryüzüne inmiş hali.

Hiç yorum yok: