belaltı şakalar, başımın belaları

benim psikolojik dengem iyice bozuldu. hep manik bir ruh hali içine girdim. büyük stres altındayım. bunun en büyük göstegesi de son zamanlarda yaptığım belaltı şakalar. şimdi, ben hep bu konuda muzur biri olmuşumdur zaten. imalı edepsiz şakalar hep hoşuma gitmiştir ve sık sık da şakalaşmaktan utanmam, ama şu aralar iki lafımdan biri bu oldu. niçin böyle oluyor anlamıyorum, mesela bugün nihan bana "yattığın erkeklerin kanını içip kemiklerinden kolye mi yapıyorsun kız?"dedi, ben de "hayır onları kafese tıkıyorum, ilerde lazım oluyorlar." dedim. hadi gene bu bir şey değil. bir erkek arkadaşım bana "sen iyi kızsın" dedi, ben de ona "beni beğeniyorsun demek, fiziğimi de beğeniyor musun?" dedim. kız arkadaşlarıma biseksüellikle ilgili şakalar yapıyorum hep ve gürültülü kahkahalar atıyorum. yolda gördüğüm insanları mıncıkladığım da oluyor ve iki lafımdan birini görmüş geçirmiş bir kadın gibi söylüyorum. aslında hiç böyle biri değildim ben, ne oluyor bana? yürüyüşüm bile değişti. ay hayır, çok itici bir şey bu. belki de yatılılığa alışamadım henüz. bakalım eski saf halime geri dönebilecek miyim?