Cuma, Nisan 21, 2006

mutsuzum, olmek, olmek istiyorum. neden bu kadar sik yaziyorum sandiniz? gerçek dunyada var olmadim, sanal dunyada var olmak istedim. "ben de varim" demek istedim, gerçek bir ezilmis insan yavrusu gibi. subat ayinda, mart ayinda bu kadar sik yaziyor muydum? hayir. o zamanlar altin çagimdaydim ben. hiç bu kadar mutlu, bu kadar rahat ve serbest, bu kadar à l'aise ve bu kadar flortoz olmamistim. fransizca yazmam gerekiyor aslinda.(uyum) blogumu bu kadar çok yazmamam gerekiyor. sizden bana hayir gelmez. vuracagim kendimi yollara. son birkaç gundur, blog yazip duruyorum. mutluyken aklima bile gelmez. niye gelsin? ben koseme çekilip kendime aciyan sarkilar yazacagim. "neden aciyorsun kendine sirin?" hiç bilmiyorum. çevremdekilere bakiyorum, onlarla kendimi kiyaslayip duruyorum.

2 yorum:

Özge Başağaç dedi ki...

Ezgi,
Oralarda neler oluyor bilmiyorum ama ben senin blogunu uzun süredir okuyorum.Senin Belçika'da olduğunu öğrendiğimde işin çok zor diye düşünmüştüm.Niye biliyor musun?Türkiye'de Belçikalıların yürüttüğü bir projede 5 yıl çalıştım.(sadece yaz aylarında)Toplam 200 kişinin 20si Türk, 20si çeşitli milletler, kalanlar da Belçikalıydı.5 yıl içinde edinebildiğim Belçikalı arkadaş sayısı 10u geçmez.Kastettiğim gerçek arkadaşlar tabii.Belçikalı bir sevgilim bile oldu.(Diğer ülkelerden gelenlerle bir sorunum da yoktu.)Ama hayatımda bu kadar soğuk insanlarla karşılaşmadım ben.Çekinmen çok doğal.Gariplik sende değil.Bunu bilesin istedim.

sinirkoyu dedi ki...

sagol, ya aslinda sevdigim insanlar var sadece su aralar depresif yazi yazasim geldi iste. insanlara gore degisiyor, bizim siniftaki insanlar soguk ama yan siniftakiler degil mesela. ama çok sagol gerçekten. bir de benim belçikali sevgilim olmadi. sorunum bu da olabilir. :)