yine ayni tip geçen sene nostaljisi

batiyi bilip doguyu seçen insanlar demisler. ne de guzel demisler. simdi gozlerimi kapayip dusunuyorum da aklima binlerce belirsiz sey geliyor okulla ilgili. yatakhanede bir aksamustu "sorma neden"i dusunup agacin gri dallarina bakmistim. sivginlar ayna karsinda susleniyorlardi. grand courun tellerinde parmaklarimi gezindirerek dolastim. uyusturucuyla ilgili saçma sapan bir film seyine gitmistik. o oglen tiyatro yoktu. katolik klisesine kadar yurumustum. tunel'e kadar yurumustum. orada bir sure oturdum. kuliste uyuyakalirdim. saçma sapan giysi avina çikardim. hep bir seylerin ozlemiyle yanar tutusurdum. kuçuk seylerde o seyleri arardim. simdi de. liege di, trenlerdi, hep bunlari ariyorum. chartier de nevizade'ye gitmisti tiyatroculari birakip. burasi halka açik bir blog. yine anlamayacaksiniz ne demek istedigimi. çok onemli degil. sorma neden'i dinleyin. rafet elroman. gri agaç dallarini dusunun. vay vay vay e.s., sen ne hallere dustun, yazik kiz sana.