huhu, ne biçim bir başlık oldu.
bugün antikapitalist partinin arjantin'le ilgili formasyonuna gittim. dediler: "sen neden burdasın?" dedim: "ben hiç politik bir insan değilim, bundan suçluluk duyuyorum" dediler: "markizm ahlaka dayalı bir şey değildir". sonuçta neden orda olduğumu anlamadılar.
sonra bir partiye gittim. yeni bir çocuktan hoşlanıyorum. bana azıcık karşılık verir gibi oldu, sonra gitti, uçtu. ben de benden karşılık bekleyenlerle konuştum. onlara o çocuğu anlattım.
http://www.youtube.com/watch?v=oD5sSe-rGWA&ob=av2e
işte teoman'ın en sevdiğim şarkısı. çok seviyorum bu şarkıyı. içim üşüyor bu şarkıyı dinlerken.
bir arkadaşıma bir şarkı yazmış yollamıştım, sonra çok üzüldüm çünkü o şarkı ona umutsuzluk veriyordu, oysa ben ona umut vermek istemiştim, kesinlikle ukalalık yapmak istememiştim...
bazen aynen şöyle hissediyorum:
bana yoksun, biliyorum, usul usul eriyorum,
kararıyor gözlerim hep, yorgunum
evet teoman ne kadar haklı. gelip benimle öyle konuşan insanlar var, asla beğendiğim çocuklardan karşılık göremiyorum, hep beğenmediklerimden karşılık görüyorum, onlar da sanırım benimle çirkinim diye konuşuyorlar, hani kolayca tavlanır diye ve çok üzülüyorum.
3 yorum:
çok güzelsin lan sen. azcik bakimsizsin o kadar.
ya ezgi hadi yeni şeyler yaz yea.
Yav brek şu kompleksli ağızları yeavv! Sanki sen çirkin kurbağasın da, etrafındaki herkeş Afrodit! Gerçekçi ol biraz. Yoksa kendine iltifat ettirmek mi istiyosun nesin?
Yorum Gönder