beni her bir yere çağırdıklarında aynı şeyi yapmaya başladım. dün de öyle. sevil'le tiyatroya gittik. ben oyundan sonra espri olsun diye, oyunu çok saçma bulduğumu söylemek amacıyla "absürd tiyatro ne demek bilmiyordum öğrenmiş oldum." dedim. o da bana "bu absürd değil canım." dedi. ben bunun üstüne beni cahil sandığını düşünüp: "biliyorum gerizekalı." dedim. o da "bana gerizekalı deyip durma." dedi. bunun üstüne ben ona dönüp "aa, yeter artık sabahtan beri ikiniz bir oldunuz beni dışlıyorsunuz madem benden bıktınız niye beni çağırıyorsunuz ben yalnız da kalmasını bilirim! bana böyle davranmaya hakkınız yok!" diye bağırdım ve sevil'le deniz'i, ve şaşkın seyirci topluluğunu ardımda bırakarak merdivenleri koşarak çıktım. bunun üzerine sevil gelip bana zılgıt çekti. hiç çekemezmiş. bunun üstüne ağlamaya başladım ve saniyede bir "ben eve gideyim." diyip durdum ama canım eve gitmek istemediği için yine onlarla gittim. içimden bir ses bana kavga çıkarmamı, gerekirse şu dünyada yapayalnız kalmamı yine de kavga çıkarıp ağlayıp türlü ruh hastalığını yapmamı söylüyordu. onlar da bunu görünce üzüldüler biraz, daha anlayışlı davrandılar. sevil "depresyon herhalde bu." dedi. deniz "canım hepimizin dertleri var ama ezgi çok dürtülerine göre hareket ediyor." dedi. bunun üzerine iyice kızdım. ne demek dürtüsel? beni ilkel filan buluyorsa hiç konuşmasın. beğenmedikleriyle arkadaş olsun diye bir kaide mi var? gece uyuyamadım. kendi kendime "onlar benim gerçek arkadaşlarım değil." "şu dünyada yalnızız hepimiz." "kimse beni anlamaz ne kadar uğraşsam da." "ayrı dünyaların insanıyız." gibi fikirleri kafamdan geçirip ağlayıp durdum. sabah uyandığımda içimde bir utanç vardı. sabah onlarla konuşmadım bu utnaç yüzünden. sevil gelip "aramız nasıl?" diye sordu, ben de "bilmem, sence?" diye cevap verdim. sevil bunun üstüne gülmeye başladı. "sevil beni sevmediğini düşünüyorum bu da beni üzüyor dedim." sanki zeka yaşım 11de durmuş gibi. o da "tüm bunlar senin hüsnükuruntun, ben seni çok seviyorum." dedi.

ve ruh hastası yaşamımdan bir gün daha yararsız, zararsız aktı gitti...