Pazar, Şubat 24, 2008

ordan burdan

bundan tam... 3? ya da bilmiyorum, evet 3 sene önceydi. bir gün okuldan çıkıp bir küçük salonda, projektör vardı, bir uyuşturucu konulu kısa film şeysine gitmiştik. daha doğrusu birileri götürmüştü bunu hatırlıyorum. filmleri ben peek o kadar beğenmemiştim özellikle bir tanesini flash tvdeki gerçek kesite benzettiğimi yazmışım günlüğüme. bir de lsd filmindeki şeker küplerini hatırlıyorum. ama doğrusu başka hiçbir şeyi de hatırlamıyordum.

şu internet ne mucizevi bir şey ki google'da aradım ve buldum 2 dakikadan az bir zamanda. izlediğim şeyin adı 4. ulusal kısa film festivali imiş. lsd filmi ise jüri özel ödülü almış.

bir de çocukken bir güvercin pazarına gittiğimi çok etkilenip özgürlük konulu bir yazı yazdığımı hatırlıyorum. salaklık mı diyeyim ne diyeyim. işte o pazarın adı da şiimdi google adlı uşagıma arattım, pazarları kurulan mardin güvercin pazarı imiş. vay be. bilmiyordum. anılarınızı aratın, bilgilerinizi tazeleyin.

ben adım güvercin olsun isterdim aslında. kendimi tanıtırken şöyle diyeyim: "adım buralarda alışılmadık biliyorum ama bizim acaristan'da bu sözcük aynı anlama gelir ve kız çocuklarına çok konur. ben zaten dokuz yaşıma kadar batum'da yaşadım. iki dilliyim yani." ne yazık ki istanbul doğma büyüme, ismi o yıllarda moda sıradan bir kızım. bu içimdeki komik farklı olma istekleri de baydı beni. ya da acaba daha farklı olmayı hayal etmem sadece güzel, normal bir fantezi mi?

ellerime ve saçlarıma kına yakacağım. kına hem eski hem de güzel bir kozmetik ürün.

konudan konuya alamak son derece şımarık, kurduğum cümleler dandik ama organlarımı bağışlatmak için gereken işlemleri başlatabilirim belki. dinimizce kabul gören bir şey olduğu kanısında çoğunluk, bu yönden sorun yok. ben de 19 yaşındayım. bu beden de hem benim hem değil. yani bana emanet ama çürüyüp gitmesi de bir seçim, bir fark yok gibi görünüyor. kimi gömüyor, kimi yakıyor, kimi başkasına veriyor, kimi mumyalatıyor. önemli olan ruh. neyse ahkam kesiyorum farkındayım. bu gibi konularda ahkam kesmek iyi değil. bizim din hocamız ahkam kesmenin tehlikeli olduğunu söylerdi. bugün doğru dediğin yarın yanlış çıkarsa?

ya bugün gastenin ekinde hariçten gazel diye bi grubun röpörtajı vardı ve o gruptan iki adamı ben hep bizim okulda görüyorum sanki ne garip. hep merdivenlerin üstünde oturuyorlar. fotoğraflarından tanıdım. aman ne önemli.

bizim okulda kızlar çok güzel, çok havalı, çok bakımlı ve hepsi birbirine benziyor. bence hepsi boğaz'da oturuyor ya da karşının güzel mahallelerinde çünkü ben başke yerde göremiyorum onları. galatasaray üniversitesi. kızları acayip güzel. ben bence daha güzelim çünkü bakımlı değilim. bakımlı olmamak da bir seçim ve KIZ gibi olmayı reddetmek çok havalı. ama bunu gel de başkalarına kabul ettir çünkü hepsi petek dinçöz hastası olmuş.

4 yorum:

Adsız dedi ki...

hoş yazı, anlatım..
bir de, herkes aynı, yani zamanı sevenler, yani arayüzler..
sanırım, belki..

bi dilay dedi ki...

çok tatlisin sen! valla o dedigin hep oyle gidiyo bi basladi mi sen ve diger kadinlar oluveriyo dunyada. Ben 27 yasima basmak uzereyim hala ayni kaygilar.. umarim sen çoooktan geçmis olursun bunlari benim yasimda yani geçsen iyi olur çunku yaslandikça daha içinden çikilmasi zor oluyolar. Ben de biliyorum onlardan guselim ama petek dinçoz bi gerçek benim memleketimde, ya da çik disari daha beter scarlett johanson falan var:)

sinirkoyu dedi ki...

ay evet ya ama olsun o kızlar da güzel onları kabul edip sevmek lazım diyorum bazen kendime. ama hakikaten ya aşılamazsa bunlar? o zaman çoçuk sahibi olurum belki o zaman aşarım. bu sefer de çocuğumu kıyaslarım diğer güzel çocuklarla:)

Adsız dedi ki...

bişey yazıcam ama ay ne yazsam bilemiyorum tam olarak. sadece seni çok sevdiğimi söyleyebilirim. ve tabii ekleyebilirim:

you may say im a dreamer
but im not the only one

konuyla ilintisiz olarak.

ya da i wanna hold your hand.