ya ben çok sıkıldım en başta kendimden. öyle ki bir yaşıtım arkadaş görsem kollarına atılıcam diyeceğim ki: ayyy hayır hayatta bırakmam seni hadi hadi konuş benimle içmeye gidelim lütfen lütfen çooook sıkıldım spor yapalım dans edelim ya da bilmiyorum... her neyse sıkılmamın nedeni sürekli kafamda kendimle başbaşa olmam ve artık kendim hanımefendi tüm ilginçliğini kaybetti, öyle ki beni eğlendiremiyor hayır, yaptığı tüm espriler önceden yapılmış oluyor, konuşma biçimi de beni çok sıktı hele hele konular baydı beni resmen ay kafayı yiyeceğim sürekli içimde konuşan biri aptal aptal, konuşma konularını size söylesem kıçınızla gülersiniz ki bu konular zaten başlı başına ne kadar sıkılmış olduğumu gösteriyor:
benim meziyetlerim
kilo versem ne kadar güzel olurum
keşke şu bana yazsa belki de yazıyordur
ben keşke patinajcı olsaydım
şarkıcı olsam kimlerle polemiğe girerdim
evet evet hep kendi bokumla oynardım ama kararında. bu artık içinde debelenmek oldu. ne yapsam yapayım kafamdaki salak ses susmuyor. ondan baydım ama içimden bir şey yapmak gelmiyor. elimden hiçbir şey gelmiyor. insanın sonsuza dek içindeki aptal konuşmaları dinlemek zorunda oluşu, içindeki sıkıcı insanı bir başkasıyla değiştiremeyecek oluşu ne kötü. bir turn off tuşuna bile razıyım.
2 yorum:
ezgiiiiiiiiii!!!!
özledim seni
ben de sivikçım ya hem de çok
Yorum Gönder