barda filminin etkisiyle yazılmış satırlar

belçika'da otobüsteki teyzeden tut komşuna, öğretmenine, trendeki adama kadar seni yadırgayan bir kişi bile yoktu. vardı ama azınlıktalardı. çünkü senin yapabildiklerini onlar da yapabiliyorlardı. oysa burda öyle değil. iç karartıcı edebiyatçımızın dediğine katılıyorum. insan yaşadığı çevreden soyutlanamıyor. ve ben ayrıcalıklı olmadığıma göre, başkası nasıl uçup uzaklaşamıyorsa, durup yaşıyorsa kötünün kötüsünü, ben de buna seyirci olmak zorunda olacağım. belki de bir yerden sonra değiştirmek için çabalar göstereceğim ama kaçamayacağım. aslında hepimiz katlanamadığımız durumu düzeltmeye çalışacağız.