Salı, Haziran 13, 2006
daha bu buyuk yazarlar dunyasinda kuçuk bir bokum yine de kendimi bir sey saniyor ve fotograflarimi falan bloguma koyuyorum. belki de bu blog olayina hiç girmemeli, olgunlasmayi beklemeli ve kisa, mutevazi gunlukler tutmaliydim kimseye okutmadan. ama hayir. illa gosterilecek. ne yaptin? hiçbir sey. ama bende bir isik var. ne gibi? bilmiyorum. ozel bir insan oldugumu hissediyorum. hmmm. aferin. bunu sirf ben soylemiyorum, annem, babam, ve birkaç arkadasim da soyluyor. çok populerim. evet. aferin. bu sorun sirf benim de degil ha herkeste var bu sorun. blogger tuml genç tayfada. daha yaslilar bir seyler uretmeye çabaliyor en azindan. kendilerini star yapmiyorlar. daha çok "yazdim, bakalim begenecek misiniz" edasindalar. biz "benim hayatim bu, bu da benim, nasilim??" biz bunu yapiyoruz.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
4 yorum:
kendimizi gösterip duruyoruz..(resimleri kastetmiyorum) daha büyük yazarların yazılarına yetişmek için zamanımız var..yazdıkça şımarmaya başladığımı hissediyorum sanki çoğu zaman..normalde öyle olmasam bile, yazılarımda hafiften kendini beğenmiş birisi bile sanılabilirim o yüzden..yazdıkça artık..
"bu arada ben de biy ışık göydüm sanki.."
Ne derler? "Sonunu düşünen kahraman olamaz" :) Kendini bi bok sanmayan hiçbir şey olamaz derim ben. Eğer okumadıysanız John Fante'nin Toza Sor'unu okuyunuz lütfen. Arturo Bandini'yi tanıyınız, ondan sonra aslında kendinizi küçük bile gördüğünüzü farkedeceksiniz.
Yalnız ve tek bir seferde, o keskin giyotini indiriniz hayatınıza ve sizden başka bir kahraman kalmasın yeryüzünde. Hayatınızın tek kahramanı siz olunuz Ezgi hanım...Bunu başarabileceğinize inanıyorum.
Ki bana sorarsanız, öylesiniz zaten.
Yorum Gönder