yazacak hiçbir seyim kalmadi. tamam benden bu kadar. artik kendimi tekrarlayacagim; zaten pek dise dokunur bir sey yazmamisim, biçime kaptirmisim kendimi, surekli fotografimi degistirmisim, bir imaj yaratmaya çalismisim okuyucunun gozunde. bir uslup benimsemisim, yapmacik. farkli yazarlara ve karakterlere ozenmisim. fuat amca da buna guzel der. oysa bir kiz olmak zorunda degilim. kiz yazar olmak zorunda hiç degilim. baska bir sey olmak zorunda da degilim.

simdi farlki sorunlara deginiyorum:
1° club kulturu ve yeni neslin libidosundaki artis, samimiyetsizlik
2° paranin dalginliklar yuzunden çarçur edilmesi
3° genç yasta ask kavramini artik guzel bulmamak
4° genç yasta soylenecek her seyi soylemis oldugunu sanmak (pek fazla okumamak)
5° karamsarlik
6° iç sikintisi
7° hatiralar

ee e.s.? diyorlar ki artik dalginligim çok hantal gorunmuyormus. son soz olarak nasil bitireceksin yazini? çok sey soylemek isterdim. ya e.s., birak bu ayaklari yeter allahim yeter, kimse bikmadiysa aptalliklarindan, çakacak kurnazliga sahip olmadiklarindan. ne diyosun fuat amca hala okuyo musun yazilarimi? okuyodur, okuyodur. ve bloglar ozgur alanlardir, cicim.